پیر بوردیو (به فرانسوی: Pierre Bourdieu) (۱ اوت ۱۹۳۰ - ۲۳ ژانویه ۲۰۰۲)، جامعه‌شناس و مردم‌شناس سرشناس فرانسوی.

 

زندگی‌نامه

بوردیو در اول اوت ۱۹۳۰ در دنگین (Denguin) که شهرک کوچکی در منطقهٔ بی‌آرن از بخش باسه-پیرنه در جنوب شرقی فرانسه است، متولد شد. پدر او یک کارمند دولتی بود و محل زندگی آن‌ها ناحیه‌ای روستایی و نزدیک به دهات بود [۱].

بوردیو در دههٔ ۱۹۵۰ در اکول نرمال سوپریور در پاریس تحصیل می‌کرد. بنا به گفتهٔ خودش با اینکه با درجهٔ عالی در رشتهٔ فلسفه فارغ‌التحصیل شد، برای اعتراض به ماهیت خشک، بی‌روح و اقتدار طلبانهٔ آموزش‌هایی که ارائه می‌شد از نوشتن رساله امتناع کرد. وی در ۱۹۵۶ به خدمت نظام فراخوانده شد و دو سال در الجزایر در خدمت ارتش فرانسه بود.در سال ۱۹۸۵ کتاب جامعه‌شناسی الجزایر را به چاپ رساند و تا دو سال بعد در دانشگاه الجزایر به تدریس پرداخت [۲].

او پس از بازگشت به فرانسه در سمینارهای لوی اشتراس شرکت می‌جست و به عنوان دستیار با ریمون آرون همکاری می‌کرد. در سال ۱۹۶۸ مرکز جامعه‌شناسی اروپایی را تأسیس کرد و تا پایان عمر مدیریت آن را بر عهده داشت. در سال ۱۹۸۱ و در پی بازنشستگی ریمون آرون، کرسی او در کولژ دو فرانس به بوردیو اعطا شد [۳].

 

مفاهیم

وی خالق مفاهیمی همچون سرمایهٔ فرهنگی و عادت‌واره (Habitus) می‌باشد.

 

آثار

بوردیو جامعه‌شناسی سنتی را با نظریهٔ خود درآمیخت و همواه در پی ارتباط مفاهیم نظریه‌شناختی خود با تحقیق تجربی بود. وی آثار خود را که حوزهٔ گسترده‌ای از علوم، از فلسفه و نظریهٔ ادبی تا جامعه‌شناسی و انسان‌شناسی را در بر می‌گرفت، «تئوری عمل» می‌خواند.

  • تمایز، کتابی که در آن بوردیو کوشیده‌است احکام زیباشناسی را با موقعیت‌های موجود در فضای اجتماعی مرتبط سازد و از مهم‌ترین آثار او به شمار می‌آید.
  • سلطهٔ مذکر
  • الجزایر

 

مقالات

  • خانهٔ قبایلی یا جهان واژگون
  • تجرد و موقعیت روستایی

آثار (ترجمه‌شده به فارسی)

  • عکاسی: هنر میان‌مایه، پیر بوردیو، کیهان ولی‌نژاد (مترجم)، دیگر، ۱۳۸۶
  • نظریه کنش، دلایل عملی و انتخاب عقلانی، پیر بوردیو، سیدمرتضی مردیها (مترجم)، نقش و نگار، ۱۳۸۱
  • درسی دربارۀ درس- پیر بوردیو- ناصر فکوهی- نشر نی – چاپ اول 1388
  • دربارۀ تلویزیون
  • واژگان بوردیو

 

پانویس

1.      ↑ جنکینز، ۳۸-۳۹

2.      ↑ جنکینز، ۳۹-۴۰

3.      ↑ جنکینز، ۴۱-۴۲

 

منابع